Markettekiler..

 Dün yakınımızdaki bir markete uğradım. Öğlen saatiydi, market sakindi. Öyle bakınırken kulağımın dibinde bir ses geldi; 

''Abla bir bakar mısın?'' Boş bulunmuşum  ''ayy!'' diye hafif bir sıçradım. 

 Döndüm baktım ,ben boyda, cılız ,saçları tas geçirilip kesilmiş püskül gibi bir ergen. Üzeri yabancı bir markanın logosu ile kaplı, uzaktan bakınca kareli sofra örtüsü gibi duran eski, bol bir eşofman takım giymiş. Ben öyle bağırıp ters bakınca ''pardon abla'' deyip dümeni çevirdi. Hızla yok oldu.

 Sonra baktım bunlar üç arkadaş. Alışveriş yapan insanların yanına usulca yanaşıp, bir şeyler almalarını istiyorlar. Çocukta değiller, gençler ,ergenler boyları posları olmuş artık. Gidip rafları yerleştiren çalışana seslendim; ''evladım bunlar içerde dileniyorlar, görmüyor musunuz?'' diye.

 Adamcağız kalkıp bunların peşine gitti. ''Abi biz bir şeyler alacağız'' dediler. Geri döndü. Bu arada bir kargaşa da oldu ama gençler dağıldı market içine. Bende alacağımı aldım kasaya geldim . Baktım sonra ne olduysa iki görevli bunları dışarı çıkarıyor. Üçü de değişik giyimli, biraz rap tarzı mı diyeyim, bilemedim bu yeni nesil genç giyimi. Biri desenli eşofman  giymiş, biri saksı şapka takmış, birinde üzerine çok bol bir pantolon. Değişik. 

Market önlerinde ufak çocukları dilendirenleri ya da yardım isteyen yaşlı insanları görüyoruz . Ama yaşları on beş on altı gibi olan bu çocukları görünce hem üzüldüm hem kızdım .Ah ne yazık, ne acı. Bu genç yaşta dilenmeye çıkmışlar. Oysa bu çocukların bu saatte okulda olmaları lazım.

 Gençlerimizi ziyan ediyoruz.

Yine canım sıkıldı.. 

Bir Lokma Muhabbet..

 

Komşumuz hayrına  lokma döktürdü. Gelen geçen kim varsa tadına baktı. İki üç yıldır sürdürüyor bu güzel ikramını. Ne diyelim, Allah kabul etsin. 

Cuma günleri merkez camii önünde de duruyor bu lokma arabaları. Kimi ölmüşlerinin ruhuna, kimi adakları için ,kimi de sadece iyilik için döktürüyor lokmasını. Genellikle küçük  hamur parçacıklarının kızartılıp ,şerbete bırakılması ile ortaya çıkan o bildik tat...Paylaştıkça çoğalan bir lezzet.
Bir keresinde Ayvalık'ta denk gelmiştik. Ama bu kez alıştığımız gibi değildi.Lokma yerine büyükçe pişi şeklinde yapıyorlardı, üzeri çörekotlu ve tatlı değil bildiğimiz tuzlu pişiydi. Çok lezzetliydi. Ayvalık'ta da bu lokma dökme işine cumaları pek yaygın, sık  rastlanıyor. Hem sevap kazanma isteği, hem bir arada bulunma, yardımlaşma, bir iki muhabbet. Hepsi bir arada. 
Güzel adetlerimiz var,gerçekten.