Bana kışı hatırlatan bir kaç şeyi sayar mısın? diye sorsalar, aklıma ilk gelenlerden biri kestanedir.
Kestane kayıngillerden bir ağaç .
Kestane ağacının tohumları ya da meyveleri,o dikenli kozalaklarının içinden çıktıktan sonra hem haşlanarak, hem közlenerek yenilebiliyor biliyorsunuz.
Hatta tatlısı yapılıyor.Kestane şekeri.Özellikle baba memleketim Bursa'nın tadına doyulmaz lezzetlerinden birisi olarak ünlüdür.Uludağ eteklerindeki kestane ağaçlarından toplanan kestaneler memlekette her türlü tüketilir. Kış aylarında sokak başlarındaki kestaneciler ,sıcak sıcak pişirip satarlar.İsteyen evine çiğ olarak satı alıp kendisi pişirir.
Kestane sağlıklı bir meyve.İçerisinde sağlıklı olmamız için gerekli mineraller, vitaminler mevcuttur.Yağ oranı yüksek değil. Kalori olarak biraz fazla değerlere sahipse de porsiyonlarımızı abartmazsak şahane bir besin öğesi olarak karşımıza çıkıyor.Kış aylarında evlerimizde çocuklarımıza yedirebileceğimiz en güzel atıştırmalık. Küçüklüğümüzde evler sobalı olduğundan sobaların üzerinde kestane pişirdi annelerimiz,nenelerimiz. Şimdi evler kaloriferli.Ama tabii ki mutfaklarda çareler tükenmez.
Önce kestaneleri yıkayıp, üzerlerini derin olmamak şartıyla, çizeceğiz.
Sonra kestaneleri 2-3 saat su dolu bir kabın içerisinde bekleteceğiz.
İster fırında(180-200 derece),ister közmatiklerde (hani patlıcan, biber közlediğimiz genişce,delikli tava benzeri olanlar) ocak üzerinde pişireceğiz.
Tabi suda haşlamada başka bir yöntem. Ama sanırım kestaneye en çok kebap gibi kızara kızara,tıpkı sokak satıcılarını usulü, pişmek yakışıyor..
Kış akşamlarının dayanılmaz lezzeti kestane tam da bu soğuk ,gri akşamların sıcak tadı.
Üstelik yerli malı.(sanırım😉)
Bu hafta çocukluğumdan kalan okul anılarımın en hoşlarından ''Yerli malı'' haftası. Sıralara serilen o çeşit çeşit meyveler, yemişler aklımda.Yerli malı haftası(resmi ismi ile Tutum,Yatırım ve Türk Malları Haftası) 12-18 Aralık 2018 tarihleri arasında okullarda kutlanıyor.Ben evlatlar ilkokuldayken pek kutlandığına şahit olmadım.1.Dünya savaşı sonrası ekonomik zorluklar, kıtlıklar sonucu insanların tasarruf etmesi, tutumluluk bilincinin topluma aşılanması, ekonomimizin kendi kendine yeter hale gelebilmesi çalışmaları sonucu 1946 yılından sonra Yerli Malı Haftası kutlanmaya başlanmış.Tabi son yıllarda tüm toplumlardaki tüketim alışkanlığı, çılgınlığı düşünülecek olursa bu haftanın pek başarıya ulaştığı söylenemez.Sadece kutlanacak özel gün ve haftalar arasında ,sıradan bir hafta olarak bulunuyor. Gerçi yerli malı kullanmaya özen gösterme konusunda az da olsa toplumsal bir kıpırdanma var. Ne kadar çok yerli malı kullanmaya gayret edersek, o kadar çok yerli malı üretiriz, böylece el aleme muhtaç olmadan güzel memleketimizi çok daha iyi yerlere yükseltiriz.
Umarım.
2019 için Türkiye'm ile ilgili dileğim bu olsun.
Yine nereden nereye geldik ama bu haftanın meşhur sloganını anmadan paylaşıma nokta koymayayım;
Yerli Malı yurdun malı ,
herkes onu kullanmalı...
