Cumhuriyetimizin 100. Yılı Kutlu Olsun

Ne şanslıyım ki Cumhuriyet Bayramımızın 100. Yılını Ankara'da kutlamak nasip oldu.  Üniversite arkadaşlarımızla yaptığımız buluşmaları bu yıl Ekim ayının en güzel haftasına denk getirip hem bu özel günde Ankara'da olduk hem de uzun yıllardır görmediğim gençliğimin şehrinin son halini görmüş oldum. Anıtkabir'i gittiğimiz ilk gün cuma günü ziyaret ettik, çok kalabalıktı.

 Kaldığımız otel Anıtkabire yürüme mesafesindeydi , ertesi gün inanılmaz bir kuyruk vardı, her yerden otobüsler gelmişti. Pazar günü ise tüm caddeler kapatılmıştı, vatandaşlar çoluk çocuk genç ihtiyar yürüyerek akın akın Anıtkabire sabah erkenden gelmeye başlamışlardı. Çok gurur verici çok duygulu çok mutlu bir olay.

Ankara 'da otobüsle panoromik şehir turu yaptık ,Ankara tabii ki çok değişmiş, çok büyümüş ,kalabalıklaşmış geldi bana.  Eski hali kesinlikle daha özel ve daha güzel ve daha düzenli idi. Şimdi her yerde olduğu gibi benzer yüksek yapılaşma düzensiz bir şekilde Ankara'yı da betonlaştırmış. 

Çok fazla çocukluk ve gençlik ilk anılarım var. Onların hatırına hep güzel görmeye çalıştım. YHT ile gittik aman ne kadar devasa bir tren garı yapılmış ama duygusu yok, bomboş bir yer. Üç kat, bir sürü dükkan ,hepsi boş. Bir de yanına AVM yapılmış.Bir tek çıkışta sol tarafta çınarların gölgesindeki bir kaç yiyecek yeri , cafe falan güzel, çınarların hatırına o da. Eski Garı aradı gözlerimiz, arkada bir yerlerde kalmış.

Bak bu paraşüt kulesi de bana çok enteresan ,eğlenceli gelirdi bir zamanlar, o da faal mi bilemedim. 

İyi ki gidip gördük tekrar bu güzel Başkentimizi. Her yer Türk bayraklarımızla, Atatürk posterleri ,resimleri ile donatılmıştı.

Her yerde marşlar çalınıyordu. 10. yıl marşı, İzmir Marşı keşke bir de etkileyici bir 100. yıl marşımız olaydı. Bir çok beste yapıldı ama etkileyici bir tane çıkmadı sanki. Ortak paydada buluşulamadı, bir 10.Yıl marşı  bir İzmir marşı gibi mesela.

Kale benim yaşadığım dönemlerde böyle değildi tabii ki ilk kez gördüm bu halini, çok güzel turistik bir yer olmuş. Biraz dolaşıp bir kahve içimi oturduk.

Güzel bir üç gün geçirdik hem arkadaşlarla geçen zaman güzeldi hem de 100. Yılda Ankara'da olmak özeldi.

İlelebet Yaşasın Cumhuriyetimiz.

Cumhuriyetimiz 100 . Yaşına Giriyor

                      Bayrağımızı astık balkona. Hem de en büyük olanını.

Bu sabah uyandığımda sitede başka komşular da bayraklarını asmıştı. Her yer bayraklarla donatılmalı. Oysa öyle değil. Pazar günü Kadıköy'e indik. O gün Fenerbahçe'nin maçı vardı, her yer takımın renkleri olan sarı lacivertti. Gözlerim belki Kadıköy Belediyesi etrafı bayraklarla , afişlerle donatmıştı diye bakındı, aradı ,taradı. Bir iki reklam panosu dışında bir şey göremedi. Kendi ilçem Kartal'da da öyle. Yakındaki viyadük kenarına ufacık bir 100. Yıl Kutlama tabelası asıldı o da görebilirsen. 

Oysa seçim zamanı etraf bayraktan, parti logolu flamadan geçilmiyor. şarkılı türkülü seçim otobüsleri turlayıp duruyor. Doğru düzgün 100. Yıl Marşı bile yok. Bir kaç tane duyuyorum, onlar çalınabilir mesela. Her şey son bir güne 29 Ekim gününe hazırlanıyor sanırım. 

Bu bizim yaşamımızda rast geldiğimiz ,tarihi önemi olan bir yıl ve hafta. Türkiye Cumhuriyetinin 100. Yılı. Biz denk geldik. Böyle sönük mü, herhangi bir tarih gibi mi kutlamalıydık, etrafı ,çevreyi bayraklarımızla donatmamalı mıydık? Marşlarımızı çalmamalı mıydık?

Ne ara bu kadar yitirdik milli duygularımızı?

Ne ara unuttuk bu toprakları ne zor aldığımızı?

Bari insanlar assın evlerine bayrakları, Cumhuriyetimizin 100. Yılı , en büyük bayramımız, en şanlı günümüz, unutturulmasın, herhangi bir bayram günü değil, bir kere yaşayacağız, bir kere göreceğiz ve bizim dönemimize denk geldi. Tarihi bir olay bu, umarım şanıyla kutlanır. 

Keza  yüreklerimizde şanıyla gururu ile kutlanacağına eminim.