Yangınlar yine ciğerimizi dağlamaya başladı. Yurdun Ege ve Akdeniz bölgeleri her yaz yangınlara teslim oluyor. Yanan sadece ağaçlar değil; koca bir tabiat , evler, ekinler tüm emekler yanıyor. En acısı da canlar gidiyor.
Yıllar öncesinde de her yaz bu kadar geniş alanlarda, bu kadar sık yangın olur muydu? Hatırlamadım. Belki iletişim bu kadar yaygın olmadığından haberimiz olmuyordu, belki de bu kadar kalabalıklaşıp, tabiatın hakkına bu kadar girmemiştik. Şimdi köylere yerleşmekten , orman içlerine ev yapmaya, piknik alanlarının çoğaltmaktan tabiatın her köşesine iz bırakmaya kadar, insanın olduğu her yerde yangın riski de artıyor sanırım.
Dün yazları Altınoluk'ta oturan kapı komşularımızı aradık . Evlerinin çok yakınına gelmiş yangın. Jandarma evleri tedbiren boşaltmış, helikopterler evlerin üzerlerine bile su boşaltılmış. Elektrikleri kesikmiş. Akçay'da bir arkadaşlarına gitmişler.'' İlk gece sahilde arabada kaldık.'' dedi. Şimdilik sönmüş yangın, çok üzücü, korkutucu. Geçmiş olsun dileklerimizi ilettik.
Yangınların üzüntüsü, deprem korkusu, siyasi çalkantılar hele ki hayat pahalılığı , memlekette her sabaha mutsuz , huzursuz uyanmamızın baş nedeni.'' Hiç haber okumayayım'' desek de bir yerde karşımıza moralimizi bozacak olumsuz bir şey çıkıyor.
Mesela dün ,Masterchef yarışmacısı henüz 37 yaşındaki Eren Kaşıkçı vefat etti haberini telefonu açar açmaz gördüm. Allah rahmet eylesin. Böylesine genç yaşta ölüm haberi sarsıyor. Ona şaşırıp üzülürken/ki hayat bu, ölüm de var ,niye şaşırıyorsam/ haberlerde baktık Erdal Beşikçioğlu'da gözaltına alınmış. Bak buna şaşırmadık.Bu haber son bir kaç yılın rutini, şaşırma duygumuz burada körelmiş halde. Toplumda belirgin bir tedirginlik hissi var. Bakın sevgili okuyucu, ben bile bir cümle yazarken durup düşünüyor, bazen yazdığımı silip yeniden kuruyorum.
Oof of! Ne günlerden geçiyoruz ve nasıl kanıksamış yaşıyoruz. Belki de en üzücü olan da bu alışmak. Oysa insan, kötüye alışmamalı.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder