Pastırma yazını değerlendirmek istedim. Yazlıktan yeni dönen can arkadaşımla buluştuk. Bir nevi ahretliğim. Annelerimiz komşuydu bizde bebeklikten tanışız 😊 Ben önce gitmişim. Cam kenarı ,sahili gören bir masaya oturdum. Garson kız arkadaşım gelene kadar iki kez geldi. Arkadaşım geldi, iki kere daha geldi. Kendimi tuttum; ''hayır boş oturmayacağız ,sipariş vereceğiz ,az bir rahat ver'' dememek için. Sanırsın dışarda kuyruk var. Mekan bildiğin boş,sakin. Neyse telefondan menü okumasını yapıp sipariş verdik. Kızce de rahatladı biz de.Sonrası Muhabbet koyu, çaylar demli, ortaya söylediğimiz pizza lezzetliydi. Güya öğlen yemek yemiyordum, boşverdim. Yememe hakkım akşama kaldı.
Satış Taktikleri..
İşler Yolunda mı?
Her şey, her zaman mükemmel olamaz. Geçtim mükemmeli ,istediğin gibi de olmaz.
Çok uğraşırız, düzgün olsun. Kılı kırk yayarız yolunda gitsin. Duamızı da eksik etmeyiz.
Yine olmaz .
Çünkü sadece biz değilizdir olayın muhatabı, bizim çabamız kadar karşı tarafında çaba göstermesi gerek, öyle değil mi?
Bir yola çıkarız yarıdan döneriz, bir plan yaparız tam tersi olur, derleriz toplarız birisi gelip dağıtıverir.
Bazen öyledir. Bugün öyle bir gün olmasın. Her şey yolunda olsun.
Çünkü yeni bir ay daha geldi ,Ekim. Sonbaharın ikinci ayı. Adım adım kışa doğru gidiyoruz.
Umutlarda yanımızda.
İnsan Kötüye Alışmamalı
Yangınlar yine ciğerimizi dağlamaya başladı. Yurdun Ege ve Akdeniz bölgeleri her yaz yangınlara teslim oluyor. Yanan sadece ağaçlar değil; koca bir tabiat , evler, ekinler tüm emekler yanıyor. En acısı da canlar gidiyor.
Yıllar öncesinde de her yaz bu kadar geniş alanlarda, bu kadar sık yangın olur muydu? Hatırlamadım. Belki iletişim bu kadar yaygın olmadığından haberimiz olmuyordu, belki de bu kadar kalabalıklaşıp, tabiatın hakkına bu kadar girmemiştik. Şimdi köylere yerleşmekten , orman içlerine ev yapmaya, piknik alanlarının çoğaltmaktan tabiatın her köşesine iz bırakmaya kadar, insanın olduğu her yerde yangın riski de artıyor sanırım.
Dün yazları Altınoluk'ta oturan kapı komşularımızı aradık . Evlerinin çok yakınına gelmiş yangın. Jandarma evleri tedbiren boşaltmış, helikopterler evlerin üzerlerine bile su boşaltılmış. Elektrikleri kesikmiş. Akçay'da bir arkadaşlarına gitmişler.'' İlk gece sahilde arabada kaldık.'' dedi. Şimdilik sönmüş yangın, çok üzücü, korkutucu. Geçmiş olsun dileklerimizi ilettik.
Yangınların üzüntüsü, deprem korkusu, siyasi çalkantılar hele ki hayat pahalılığı , memlekette her sabaha mutsuz , huzursuz uyanmamızın baş nedeni.'' Hiç haber okumayayım'' desek de bir yerde karşımıza moralimizi bozacak olumsuz bir şey çıkıyor.
Mesela dün ,Masterchef yarışmacısı henüz 37 yaşındaki Eren Kaşıkçı vefat etti haberini telefonu açar açmaz gördüm. Allah rahmet eylesin. Böylesine genç yaşta ölüm haberi sarsıyor. Ona şaşırıp üzülürken/ki hayat bu, ölüm de var ,niye şaşırıyorsam/ haberlerde baktık Erdal Beşikçioğlu'da gözaltına alınmış. Bak buna şaşırmadık.Bu haber son bir kaç yılın rutini, şaşırma duygumuz burada körelmiş halde. Toplumda belirgin bir tedirginlik hissi var. Bakın sevgili okuyucu, ben bile bir cümle yazarken durup düşünüyor, bazen yazdığımı silip yeniden kuruyorum.
Oof of! Ne günlerden geçiyoruz ve nasıl kanıksamış yaşıyoruz. Belki de en üzücü olan da bu alışmak. Oysa insan, kötüye alışmamalı.
Düne ait..
Hayatta şükür sebebi çok şeyimiz var. İsyan ettiğimiz, çaresizlik duyduğumuz zamanlarda yok değil elbette. Hepsi geçip gidiyor. Tıpkı suyun bir yerlere akışı gibi. Yüzme bilmeden içine girmeye kalkarsak boğulmak olası ama su sana yüzmeyi bir şekilde öğretir. Çırpına çıpına yüzeyde kalır, akışa kapılır gidersin. Yok kenardan seyredersen zaten sorun olmuyor. Ne güzel akıyor, bak hüznümü de aldı götürdü der, kalırsın.
Bugünlük..
Yeni bir kitaba başladım Paul Coelho''Casus''. Romanda, 20.yüzyılın başında casuslukla suçlanarak idama mahkum olan Mata Hari'nin avukatına yazdığı mektubu konu edilerek, hayatı anlatılmış. Paul Coelho'nun yine sürükleyici bir dille kurguladığı romanını severek okudum. Hava buz gibi, yağmur,lodos bitmiyor tam evde kitap okuma havası. Zor şartlarda yaşam sürenleri, çalışanları düşününce tam bir lüks.
yine mi geldin sen..
Almış gagasına boyundan büyük dal parçasını, yanındaki yavuklusu ile yuva
Sitenin arkasında kocaman bol ağaçlı bir park var,git yuvanı kur.
Yok illa balkonlara yuvalayacak,belli bir zamanları da yok.Her dakika yuva peşindeler bunlar.
Panjurları kapattım, balkona girmesinler diye.Kötü oldum ,işte.
İnadıma karanlık balkonlu mutfağımda yemek pişirir oldum.
Kovalamak istemezdim ama yetti gari.
Alt katta da yeni yuva kurma telaşı var. Yeni gelin gelecek ,evde çalışmalar hızla devam ediyor.Tadilat sesleri,devamlı bir dırr,dırrr,tak tak tuk tuk. Neyse sonuçta mutlu bir beraberlik, mutlu bir evliliğe adım atma çalışmaları.
Onlarda bir nevi kumru:)
Güle güle otursunlar.
Balkon kumrusu da gidip kendine müsait bir yuva bulsun bir zahmet.
14 şubat sevgililer günüydü dün.
Olanların kutlu olsun.
Olmayanlar da kafaya takmasın, her işte bir hayır vardır, deyip, gülüp geçsin.
Güzel bir sevgi filmi izlesin.
Ben seçtim ;
En sevdiğim, bana göre en romantik filmlerden biri;
Selvi Boylum Al Yazmalım..
Nasıl güzel bir tanışma sahnesi;
-Boşuna bekleme nine,seni götürecek halim yok?
-Nine değilim ben
-nesin peki
--Vay anam bu ne güzel kız böyle,
-Yakışıklı çocuk,anam duyarsa ne der?
....
-...sevgi neydi? sevgi iyilikti.
sevgi dostluktu.sevgi emekti.
...ziyanı yok gülüşü yeter bize..
.jpg)





