Yağdır Mevlam Su..
Yeni Bir Hafta..
Sevgili Okuyucu, İstanbul'da yaşayan biri olarak İstanbul'dan çok şikayetçi yazılar, cümleler yazdığım doğrudur. Ama bunu fotoğraflarımda göremezsiniz. Genelde hepimiz güzel gördüğümüz güzel hissettiğimiz şeyleri yazmaya, göstermeye meyilliyiz. Bu konuda, seçici olmaya çalışıyoruz. Ama ne kadar güzel şey duyup gördüğümüz şüpheli. Hatta bazen fotoğraflayacak şey görmeye zorlanıyorum. Güzel görme yetimi kayıp mı ettim?
***
Hafta sonu çok methedilen Bir Başkadır'ı izledim. Dört bölüm bir şeymiş. Başlangıçta ortaya çıkıp neredeyse tüm bölüm konuşan başkomiser bizi de etkisi altına almadı desem, yalan olur. Dizinin ikinci sezonu ile ilgili hiç bir bilgi edinmeden izlemeye oturduğumdan ''Kim bu adam?'' dedim. İlk kez izledim meğer dizinin bol ödüllü senarist ve yönetmeni Berkun Oya imiş.. Tanımamak benim cehaletim tabi ki. Gerçek bir oyuncuymuş. İzlerken bir ara Peri yerine kendimi koymuşum ki Muzaffer seansta perdeleri kapayınca ,ay odadan çıkıp gidesim geldi. Ama tabii ki ben bu dört bölümde Meryem'i daha çok izlemek isterdim ya da yeni karakterleri daha fazla.
Bir Başkadır 'dan sonraki seyrü sefa; The Empress .Avusturya İmparatoriçesi Elisabeth ve İmparator 1.Franz Joseph'in aşklarını, saray entrikalarını ve o dönem siyasetini anlatan dizinin 3. sezonu. Başrolünde İmparatoriçe Sisi lakaplı Elisabeth'i oynayan Devrim Lingnau İslamoğlu genç bir Türk. Diziyi biraz da onun için izlemeye başlamıştım, sonra sardı.
**
Hafta sonu cumartesi kızım ve damadım geldi ,akşam yemek yedik, sohbet muhabbet. Pazar günü annem çağırdı, börek yapmış. El açması börek yapma konusunda usta 🧿kendisi. ''Anne uğraşma hazır yufkadan yap '' diyoruz. Ama ''seviyorum hamurla uğraşmayı '' diyor. Tabii ki biz afiyetle yiyoruz daha güzel olduğu kesin. Hazır yufkalara göre. İşte, yorulur diye. Ama bu tip işler ona enerji veriyor, sanırım. Tabii ki teyzemi de çağırmış. Güzel oldu. Teyzemin onlarla aynı binada olması beni bir nebze rahatlatıyor.
**
Akşam milli maç vardı. Dedim ''..seyretmeyin, yeniliyorlar her sefer ''bizim evde beylerde bir hüsran, bir mutsuzluk. Yok ,izlediler. Tabii ki Fransa Türkiye'yi 2-1 mağlup etti. Ben ise diğer tarafta Ömür Usta'ya çıkan bir milyar TL lik büyük ikramiyenin tadını çıkardım. Oh be!! Ömür Usta kazandın sonunda piyangoyu. Ama Mete gibi evlat da düşman başına ,hatta ona bile değil..
**
Evet ,yine yeni bir hafta. Gri bir İstanbul havası altında başladı. Ne olursa olsun, temennilerimizi iyilik güzellik, sağlık üzerine kuralım da artık kısmet..
İstanbul'a Lodos Geldi.
Biraz mavilikle geldim bu sabah. İçimiz ferahlasın resimlerle. Sahilde sakin bir sabah yürüyüşünden resimler. Resim çekmek bile zul geliyor aslında bugünlerde. Lakin deniz, bulutlar, güneş kasım ayına göre çok güzeldi adeta çekilmek içindi.
Tabi bu güzelliği olmasa İstanbul zor çekilir bir şehir ve hızla daha beter olma yolunda..Şu an bu manzara resimlerinin arkasında örneğin Kartal'da hızla devam eden yıkım ve yapım var. Binalar yıkılıyor, insanlar geçici olarak yeni evlere çıkıyor, dolayısıyla kiralar aşırı arttı(60-70 bin bandında),heryerde kocaman sarı damperli kamyonlar,toz toprak cabası.
10 Kasım..
Hafta Sonu ,Biraz Hüzün Biraz Neşe..
Cuma günü ani bir ölümle annesini kaybeden arkadaşımıza taziye için gittik. Aile apartmanıydı oturdukları yer. Annesine kahvaltıya iniyormuş her gün, o sabah kahvaltı edememişler,anne sabaha karşı aramızdan ayrılmış. Sivas'a götürüp memleketinin toprağına verdiler. Tabi biz aradan bir hafta geçtikten sonra gidebildik. Üzgünler.. Teyzeyi andık, hatıralarından bahsettik, kimi gülümsedik kimi hüzünlendik. Cumarteside siteden bir kaybımız vardı. Bir kaç yıl önce eşini kaybeden ondan sonra da kendini toparlayamayan bir beyefendi ki keza tam anlamıyla öyle görünüyordu, hakkın rahmetine kavuştu. Son günlerde kendisini görmüyorduk. Devamlı bahçedeydi ,etrafta dolaşıyordu. Bazen daireleri karıştırıyor, insanları başkası sanıyor herkesi tedirgin ediyordu başına bir şey gelecek ,diye. Meğer aynı sitede oturan evladı bakımevine yatırmış.Yargıladığım sanılmasın.Herşey bizim için. Bakımevinde fenalaşmış,hastaneye kaldırmışlar ama ömrü bu kadarmış. Geçen yazımda dediğim gibi akıl sağlığı, en az beden sağlığı kadar önemli. Bu beyefendi de bunu gördük, insanın aklı karışınca zorlaşıyor her şey.
Böyle işte kimi evinde sıcak yatağında, kimi bakımevinde bir şekilde gidiliyor. Son aylarda üçledim cenaze olayını.
Tabi şimdi yazıma bakınca iç karartıcı gelmiş olabilir. Ama hayatın gerçeği , kesin gerçeği bu. Sonumuz var. Bir şekilde. Bir yerde düğün bir yerde cenaze. Bir zamanlar gazetelerde tam sayfa cenaze ilanlarının olduğu sayfalar vardı. Hatta ünlü, zengin biriyse vefat eden arka sayfa komple ona ayrılırdı. Ailesinin tüm efradı tek tek yazılırdı. Şimdi sosyal medya var. Anında hepimiz haberdar oluyoruz.
**
Pazar günü de annemle babam geldi. Evlerimiz yakın, yürümek onlara iyi geliyor. Evin badana boyadan sonra değişen dizaynını görmemişlerdi, merak ediyorlardı. Boyadan sonra salonda yemek odası tarafıyla oturma gurubu tarafını takas ettik diyelim:) Koltuklar ve televizyon yıllardır istediğim kısma geçti. Salonumuz büyük zaten iyice ferahladı. Babam da beğendi bizde mi evde değiştirsek? dedi. Oysa henüz dört beş sene oldu dönüşümle yenilenen evlerinin yerleşmesi:) Güzel bir kısır yapmıştım onlara ,çok severler. Yabanmersinlerimden kalmıştı onlarla da kurabiye yaptım. Çayımızda vardı tabii ki. Akşam üzeri FB'nin maçını izledik. Neyse ki bol gollü bir maçla Fenerlilerin keyifleri yerine geldi. Ben bile sevindim. Hadi bakalım Emre'yi sevmiyorlar pek ama uğurlu geldi işte..😊
Evet sevgili okuyucu bugünlük bu kadar. Güzel bir hafta olsun hepimiz için. İyi niyetlerimizi kaybetmeyelim.. İyi haberler alalım..
Bugünlük Düşünceler..
İstanbul bu yıl aşırı yağışlı günler geçiriyor. Belki de şansımıza çünkü yağmasa kesif bir inşaat toz bulutu içinde nefes almaya çalışacağız. Bu yıkılan evlerden çıkan toz bulutları için çare olarak bir hortum aracılığıyla sıkılan fıskiye inceliğinde sulardan medet umuluyor. Maksat toza çözüm var mı? Evet buyurun işte de kamyon, üzerinde elinde hortumla bir adam, yıkılan blokların üzerine aralarda su sıkıyor. Böyle de yıkım sırasında çevre kirliliği ve halk sağlığı düşünülüyor , yani.
Halk sağlığından konu açılmışken, evde oturmuş dizi izlerken kapı çaldı. Sevgili beyim açtı.
''Merhabalar, biz aile sağlığı merkezinden geliyoruz.'' Bende hemen kalkıp kapıya gittim. Beni de görünce; ''Ne hoş hastalarımız varmış'' dedi. Genç, uzun boylu, karnı burnunda doktor kızımız. Yanında da hemşiresiydi sanırım başka bir genç kadın. Kimlik gösterme zahmetine katlanmadılar. Biz de sormadık. Güven duygusu ama bu devirde çok yanlış. Neyse. Sitede yatağa bağlı bir hasta için gelmişler, gelmişken de bize uğramışlar. Sadece bize mi yoksa tüm kapıları çaldılar mı bilemem. Devletin ücretsiz yaptığı bazı kanser taramalarından bahsettiler. Kalın bağırsak, meme kanseri, rahim ağzı kanseri vb. Bu konuda telefonlarımıza da mesajlar geliyor.Bu taramaları yaptırmamız konusunda tavsiyede bulundular. Hiç ilaç bile yazdırmaya gelmiyorsunuz, diye serzenişte bulundular. Biz de biraz şaşırmış halde dinledik. Sonra,memnun olduk bekleriz ,diyerek gittiler. E nabıza girdim baktım ,ev ziyareti yapılmıştır, görüşlerimiz nedir? diye düzenlenmiş bir anket var.Ne diyelim. Allah kolaylık versin onlara. Ne ihtiyaç olsun , ne de eksiklikleri olsun sağlık çalışanlarının.
Ülkemiz hiç iyi halde değil a dostlar ah ki ah.!
Dün bir cani Afyon'da katliam yaptı. yayın yasağı konulana kadar internetten gördüğümüz dokuz can kaybı var. Neler oluyor böyle. İstanbul'da marmaray da hemen her hafta ''üzücü olay'' diye anons geçtikleri int*har vak'aları oluyor. Haber bile yapılmıyor. Ama marmarayı kullananlar görüp ,biliyor. Bir m*nyak çıkıp yolda bekleyen kadına şiddetli bir tokat atıyor, elim çarptı diyor. neyse ki gözaltına alınıyor. Yağmurlu havada suya bassan elektrik çarpıyor. Ya hu! Doğa güzeli peri bacaları çöküyor altında gencecik insanlar can veriyor. Daha da ne olsun. Bunlar en yakın zamanda ilk aklıma gelenler. Rast gele yaşıyor gibiyiz. Her an bir şey olabilir endişesi ile. Bunları halının altına süpürüp aman hayat ne güzel diye yaşamak ,kolay mı? Mutlu, huzurlu bir ülkede yaşamak arzumuz çok mu büyük bir hayal?
Bilmiyorum, bir ben miyim perişan? Gecenin karanlığında..
Doktorlar beden sağlığı ile ilgileniyor. Ancak bedenlerimizden önce ruh sağlığımızı düzeltmek lazım, sizce de öyle değil mi?
zor görünüyor dostum zor..
Kırk Yılda Bir..
![]() |
| İstanbul Üniversitesi Bahçesi |
![]() |
| Beyazıt Kulesi |
Ekim ayının son haftasında heyecan ,duygu ,nostalji dolu bir etkinliğimiz vardı. Okuldan mezuniyetimizin 40.yılını kutladık. Dile kolay, söyleyince upuzun bir zaman tüneli hissi veren kırk yıl. Kırk yıl dilimizde çok güzel anlatılar için kullanılır.
Mesela benim kırk yıl düşünsem aklıma gelmezdi okuldan mezun olduktan yıllar sonra yeni bir yıllık çıkaracağımız. Mezuniyetten beri görmediğim pek çok okul arkadaşımla kırk yılın başında bir araya geleceğimiz. Böyle güzel olaylar kırk yılda bir olur insan ömüründe. Nasipse. Aşağıda gördüğünüz insanlara kısmet oldu kırk yılda bir olabilecek güzel bir günü yaşamak.
Gündüz okulda tören, akşam da Hiltonda gala yemeği vardı. Okuldaki törende değerli hocalarımız bizi yalnız bırakmamıştı. Prf.Dr. Ersin Kalaycıoğlu, Prf.Dr. Burhan Şenatalar ve Prf.Dr. Cemil Oktay bizimle birlikteydi. Gurur duyduk. 40.Yıl Mezuniyet yıllıklarımızı bizlere onlar takdim etti. En güzeli de buydu sanırım. Emek veren arkadaşlarımız çok başarılı bir iş çıkardılar. Malumunuz okul yıllıklarında arkadaşlar birbirleri hakkında duygu, düşüncelerini yazarlar. Bu yıllıkta her birimiz kendimizi anlattık. Anılar, geçmiş, öğrencilik ya da şimdimiz. Ne istersek onu yazdık. Komitemize gönderdik. Onlarda çok güzel kotardılar bu işi. Çok değerli öğretim üyelerimiz, hocalarımızla röportajlar yaptılar, yıllıkta onların yazıları da vardı. Tabi ki aramızdan ayrılan arkadaşlarımızda unutulmamış onlarla ilgili anılarda yıllıkta yer almıştı. Üstelik bu yıllık aynı zamanda bir *almanak niteliğindeydi. Gerçekten bu çalışmayı yapan arkadaşlarımız büyük emek sarf ettiler ve sonuçta unutulmaz bir anı olarak, hepimizin evinde en güzel köşede yer alacak birer hediye verdiler bizlere.
Bu okulun giriş salonu ve arkadaki rölyefte ''Gerçekleri Söylemekten Korkmayınız. M.Kemal Atatürk''Kasım
Kıyıda köşede büyümüş duvar sarmaşıklarının en güzel renklere büründüğü ay geldi. Kasım ,aynı zamanda yaklaşan yılsonu demek. Ya da yeni yıl.. İstanbul yine yağmurdan, gri bulutlardan gözünü açamıyor. Etraf yeşil yosun bağladı. Rutubetli hava yüzünden, sokaklar daim ıslak, otlar hep yeşil, coşkulu. Adeta Karadeniz iklimi ciğerimize işliyor.
Gölyazı Köyü; Dikkat Pelikan Çıkabilir!..
Son yazımda bahsettiğim leylekler ve özellikle yaren leyleği göremesek bile başka bir şahane kuş gördük;
Büyük su kuşları; Pelikanlar..
Hiç beklemiyorduk ama meğer ilk ve son baharda göç yolları üzerindeki Gölyazı köyü kıyısını dinlenmek için ziyaret ediyorlarmış. Bence en az leylek kadar mucizevi,cazibeli,güzel kuşlar. Gövdeleri kanatları, gagaları ve gagaaltındaki keseleri kocaman. Boyları 180 cm. kanat açıklıkları 3 mt. ye ağırlıkları 18 kg. a kadar varıyormuş. Uçabilen en büyük kuşlardan pelikanlar. Eh! tabi bu gölde bol bulunan yayın, sazan ,turna balıkları da ancak bu kuşlar tarafından avlanıyordur. Böyle söyleyince acıklı. Canlılar birbirine av olup duruyor. Ama hayat böyle sürüyor, başka türlüsü olmaz, yaratılış bu. Elimizde olan durum..
Bursa'nın ilçelerinden Nilüfer'e bağlı Gölyazı köyünü daha öncede ziyaret etmiştim. Yaklaşık on-onbeş yıl önce. Henüz turizme bu kadar açık değildi. Keşke de öyle kalsaymış. Biraz yıpranmış, kalabalıklaşmış geldi bana. Sahildeki küçük meydana çaybahçeleri açılmış, balık lokantaları çoğalmış. Tekne turları ise o zaman tek tük idi. Şimdi buraya da o basit saraylı gondollara benzer motor tekneler bile gelmiş*. Köyün çevresini gezdiriyorlar.
Gölyazı'nın tarihi çok eskiye dayanıyor .Eski ismi Apollonia .Roma ve Bizans dönemlerinden beri yerleşim ve ticaret şehri olmuş. Hala o döneme ait kalıntılar var. Aziz Penteleiman kilisesi Nilüfer Belediyesi tarafından kültür evi olarak açılmış. Diğer kalıntılar ne yazık ki bakımsız, perişan. Meydanda duran anıt çınar hala köyün en güzel ,görkemli simgesi.
Yol kenarında satıcılar incir, tarhana,zeytin satıyorlar. Balıkçılık yine gözde geçim kaynağı.
Evet daha önce Gölyazı'yı gördüğümden bahsetmiştim. Yazım BURADA (resimlerde) tık tık Arada onbeş yıl var. İnanmak istemedim ama o zaman çok daha güzel ve bakımlıydı. Geleni gideni artmış ama Pek ileri gitmemiş. O zaman ki görüşlerim daha iyiymiş bu güne göre.
*Not; Tekne turu ücreti 200.-TL yaklaşık yarım saat sürüyor.
Eskikaraağaç Köyü:Dikkat Leylek Çıkabilir!
Köydeki hemen hemen tüm evlere, bahçe duvarlarına leylekler ilgili fotoğraflar asılmış. Köy halkı çok cana yakın, bizi görünce camlardan çıkan hanımlar bizle baya muhabbet ettiler. Hoş geldik, nereden geldik, nereleri görelim.Ama tabii ki yaz geçmiş köy biraz sakin, çay bahçeleri kapanmış, tezgahlar kalkmış.
Köyde direklerin üzerine yuvarlak tahtalar kesilip leyleklere yuva yeri hazırlanmış. İşte bu yukarıdaki resimdeki sarı badanalı ev Adem amcanın evi, yanındaki direkteki yuva da baharda Yaren'in gelip konacağı leylek yuvası. Sahilde de Adem amca ile Yaren leylek turu yapmak için bir sandal mevcut. Bu iş gayet güzel bir turizm ve ticaret işine dönüşmüş durumda. Fiyatını öğrenemedik, kimse yoktu artık. Malum leylekler çoktan sıcak ülkelere uçup gitmişti.
Biraz da Oyalanma ..
Sonra, sevgili eşimle ''Organize İşler/Karun Hazinesi'' ni izledik.Film diye biliyordum meğer 8 bölüm diziymiş. Konu ve işleyiş güzel. Yine İstanbul'u dronlarla bir martı gözünden izlemişiz gibi oldu. İstanbul'u yukarılardan gösteren sahneler etkileyici oluyor.
Tabii ki mutfakta zaman geçirmediğimi düşünmenize kırılırım bak. Can sıkıntısından , değişik bir şeyler denemeli demekten geri durmadım. Tariflerini denediğim,elimden düşmeyen eski bir yemek kitabım var. Artık sayfaları sarardı o denli.Evet youtube , instagram vb. internet sayfalarında sayısız tarif var. Ama bu kitabın tarifleri henüz internet sayfalarına düşmemiş bende bunu buraya yazarak yapmış olayım.
Aşağıdaki malzemelerle bir sütlü tatlı yapılıyor, bu tarifte ''beni internete koymamışlar vah ki vah!'' demesin. Bulunsun tatlının malzemeleri bu blogda, belki deneyen olur ;
Karanlık Gün
Salon boyasını yaptığımız gün hava gayet güneşli, sıcak yazdan kalma gibiydi. Camları açıp rahatça havalandırdık evi. Usta her zaman gelen,yıllardır tanıdığımız usta. Bu sitenin hemen hemen her işini bu usta yapıyor. Evleri tanıyor ki, bu evde bir tadilat yaptırırken önemli bir detay. Ciddi bir kalp rahatsızlığı geçirmesine rağmen işine geri dönüp bu yorucu işi tek başına devam ettiriyor. Musluktan ,panjura, boya badanaya her iş geliyor elinden. Reklamı gibi oldu bizim ustanın. Salonumuzu bir günde bitirdi, mobilyaların yerini değiştirdi. Bizim için ,yaşımıza göre bu ağır işler kolayca bitiverdi. Tabi boyadan sonra yerleştirme işini de akşam sabah derken hallettik. Yağmurlar başlamadan ev yerine oturdu. Eşimde ben de küçüklüğümüzde ailelerden sebep çok fazla taşınıp ev değiştirdiğimizden bu işleri pratik bir şekilde halledebilme yetisine sahibiz. Böylece kışa temiz pak girdik.
Sonraki gün bir yağmur ki İstanbul için afet sayılabilir, İstanbul 'u yine sel aldı. Okullar bir gün tatil oldu. Araçlar sele kapıldı, evleri sular bastı, yollar kapandı. En kötüsü ise can kayıpları var. İstanbul'da yaşamak artık çok zor ve bu dikkate alınmadan genişleyip, enine boyuna her türlü büyümeye, göç almaya devam ediyor. Yazık gelecek nesillere..
Böyle şakır şakır yapan günde Halk Tv kapandı. Flash Tv ,Tele1 vb. şimdi Halktv. Benim ilk aklıma gelenler. Kayyum atanan daha başka kanallarda var. 🙁 Of ki of .Ört ki ölem.. Nasıl bir döneme denk geldik ya hu!
🙈🙉🙊
Hafta Sonu..
Bir hafta sonu daha geçti. Annem babam ve kızımla damadım yemeğe geldiler . Onları bir araya getirmek iyi oldu. Bizim gibilere sandviç kuşağı diyorlar .Alt soy ve üst soy arasında kalan, onlarla bir şeklide ilgilenmek durumunda olan bir kuşak. Bir yanda ilerlemiş yaşları ile ebeveynlerimizin ihtiyaçları diğer yandan hayata yeni başlayan evlatların durumları. İkisi de ilgi ve vicdan alanlarım .Bu durumu son yıllarda içimde sıkı bir şekilde hissediyorum. Aile yemeğimiz gayet güzel geçti.
Akşam, geçen hafta dünya hayatına veda eden komşu kızımızın duası vardı. Vay be! yedi gün geçmiş bile. Okuma ,akşam namazını müteakip ,sitenin toplantı salonundaydı. Ezan biter bitmez indim.Çok kalabalıktı sanırım yaklaşık yüz kişi vardı. Hoca efendi kur'an okudu , ilahiler söyledi, dualar etti. Hepimiz ağladık..Allah rahmet etsin, ana babasına sabırlar versin.. Hepimizin gideceği yer orası.
Evet bu gün pazartesi ve bizim evde boya badana telaşı var. Pazar günü tüm gün evin salonunu boşalttık. Vitrin, dolap içleri odalara yayıldı. İyi oluyor böyle zamanlar. Kullanılmayan tabak çanak bardak ayıklandı. Fotoğraflar elden geçti, evraklar ayıklandı vs. Yıllardır istediğim salon dizaynı bu sefer olacak. Yemek masası tarafı ile oturma kısmı tarafı yer değiştirecekler. Taşındığımızda ben yoğun bir iş ortamındaydım her şeyle eşim ilgilenmişti. Taşınma , yerleşme falan. O konularda zevkine güvenirim.Şimdi benim istediğim gibi olacak , kendisini nihayet ikna ettim.
Bakalım. Bugün ve yarın işimiz çok. Şansımıza yağmurda varmış yarın ,umarım çabuk toparlanırız.
Satış Taktikleri..
Pastırma yazını değerlendirmek istedim. Yazlıktan yeni dönen can arkadaşımla buluştuk. Bir nevi ahretliğim. Annelerimiz komşuydu bizde bebeklikten tanışız 😊 Ben önce gitmişim. Cam kenarı ,sahili gören bir masaya oturdum. Garson kız arkadaşım gelene kadar iki kez geldi. Arkadaşım geldi, iki kere daha geldi. Kendimi tuttum; ''hayır boş oturmayacağız ,sipariş vereceğiz ,az bir rahat ver'' dememek için. Sanırsın dışarda kuyruk var. Mekan bildiğin boş,sakin. Neyse telefondan menü okumasını yapıp sipariş verdik. Kızce de rahatladı biz de.Sonrası Muhabbet koyu, çaylar demli, ortaya söylediğimiz pizza lezzetliydi. Güya öğlen yemek yemiyordum, boşverdim. Yememe hakkım akşama kaldı.
Ayvalık'ta Ekim..
Evet bu yaz da geçti, yazlık kapandı. Anne ve baba seneye yapacaklarının hayali ile bizimle beraber döndüler. Babam artık kullanamadığından arabasını geçen yıl sattı. Bu yaz biz getirdik,şimdi de aldık eve döndük. Tabii ki bu durum onlar için önceleri biraz zor oldu ,yani arabasız olmak ama alıştılar. Bakalım ilerleyen zamanlar ne gösterecek.. Şimdiden gelecek sene yazlıkta yapılması gerekenleri hayal edip planlamaya başladılar. Aslında zorlanıyorlar ama belli etmek istemiyorlar. Yaşlanmak zor, kabullenmek sanırım daha zor. Bazı şeyleri biraz bırakalım , biz rahatımıza bakalım ,denilmiyor. Kısmet artık, varsa vaktimiz yaşayıp göreceğiz seneye yazlar nasıl olacak..
Not: Artık kanıksanmış olsa da otoyol ve köprü ücretleri de dahil edildiğinde gidiş dönüş 5.000 TL ye denk geliyor. Bu maliyete 85.-TL lerde gezinen benzin ücreti dahil değil.Kıyas yapmak için bu da burada not olarak kalsın.
başlıksız..
Hayat bir gün düğün bir gün cenaze.
Çok üzücü bir olay oldu sitemizde. Geçen sabah ambulansı giderken gördüm bahçeden. Ardından da bir araba. Canhıraş siren sesi yoktu. Sessizce ayrılırken aklıma üçüncü kattaki yaşlı bey geldi.Hanımı üç dört sene önce vefat etmiş, kendisi de çok zor zamanlar geçiriyor. Yoksa geçen yaz kalp krizi geçiren komşu mu , diye düşündük.Ah!ah! meğer komşumuzun genç, hem de çok genç yaştaki kızı evden çalışıp işi için uğraşırken aniden fenalaşıp bayılmış. Öğleye doğru kahreden haber whatsapp grubuna düştü. Genç kız daha ambulansta hayata veda etmişti. Samimiyetimiz yoktu belki ama sarsıcı bir haber oldu. Ailesi ile empati içerisine soktum kendimi bir anda. Bazı ölümler beni daha derinden etkiliyor. Duasında annesi omzuma sarılıp ağlarken''on dakika içinde gitti yavrum, o benim herşeyimdi'' derken benim de içim yandı.
Evet ölüm hepimizin karşılaşacağı bir gerçek olsa da ani ve genç insan ölümleri yıkıcı oluyor. Bu işin sırası yaş ile ilgili değil de baştan yazılan kalp atışımızla ilgili diye düşünüyorum bazen. Ana babanın tek kızı artık yok. Ateş ocaklarına aniden düştü. Allahım sabırlar versin, kabullenme gücü versin.
Geçen cumartesi genç insanların sevincine ortak olmuşken, bu cumartesi aynı yaşlarda bir genç kızın ardından gözyaşları sel oldu. Üzgünüm..
Ekim ve Gökkuşağı..
Ekim ayı rengarenk bir gökkuşağı ile başladı bile.
İşler Yolunda mı?
Her şey, her zaman mükemmel olamaz. Geçtim mükemmeli ,istediğin gibi de olmaz.
Çok uğraşırız, düzgün olsun. Kılı kırk yayarız yolunda gitsin. Duamızı da eksik etmeyiz.
Yine olmaz .
Çünkü sadece biz değilizdir olayın muhatabı, bizim çabamız kadar karşı tarafında çaba göstermesi gerek, öyle değil mi?
Bir yola çıkarız yarıdan döneriz, bir plan yaparız tam tersi olur, derleriz toplarız birisi gelip dağıtıverir.
Bazen öyledir. Bugün öyle bir gün olmasın. Her şey yolunda olsun.
Çünkü yeni bir ay daha geldi ,Ekim. Sonbaharın ikinci ayı. Adım adım kışa doğru gidiyoruz.
Umutlarda yanımızda.
Nikah..
Parçalı Bulutlu Havalar..
Bulutlar pare pare.. Öyle güzel dolaşıyor ki gökyüzünde. Dünkü yağmurlu ,kasvetli havadan sonra içimiz açıldı. Serinden ziyade soğuk gibiydi dün.
İnternette dolaşan bir takım alıntılarda ,hava durumu ile çok fazla ilgilenmenin yaşlanma belirtilerinden biri sayıldığını okursunuz. Bence doğrudur.Hakkın rahmetine kavuşmuş büyüklerimiz takvim yapraklarından, fırtınaları, sayılı soğukları, sıcakları ,radyo ve televizyonlardan hava durumlarını mutlaka takip ederlerdi. Üniversite yıllarımı annanemle yaşadığımdan, iyi bilirim. Ben de artık hava durumu ile yakinen ilgilenilen yaşlardayım ,demek ki. Çocukken yoktu öyle soğukmuş, sıcakmış, terlemişiz, nemlenmişiz durumları. velhasıl kelam çocuk olmak güzel şeymiş.
Dün bizim alt komşu çocuğuna skotır almış, bahçede bindirecek. Biraz mızmızlanıyor anneye. Bizi görünce susup gülümsemeye başladı .Bizim bey ''Aman ne güzel skotermış bu ne de güzel yakışmış mavı mavi kask falan'' diyince bizim ki skoterda fır fır gitmeye başladı. Annesi de peşinde ''dur aman '' diye diye.. demin hadi oğlum diyen anne, şimdi de aman yavaş yavaş demeye başladı. Of bu annelik doğumdan sonra hep bir endişe hali. Neyse ki çabuk büyüyorlar. Anne endişeleri tükenmez kaynak gibi ama yetişkin olan evlatla bebek olan evlat tabii ki mukayese değil.
Bir dizi başladı ''Tuzlu Kahve'' ilk iki bölümü iyiydi de üçüncü fena patladı kanımca. Ama yine de o kadar çok yıldız oyuncu ve usta oyuncu var ki sırf onlar için izliyorum. Ve parmak basılan ''annesiii annesiii.'' nakaratıyla oğluna olan aşırı düşkünlüğünü beste yapan anne modeli. İnanılmaz. Gelin adayına ''üçümüzüz'' diyen, oğluna boğulur diye denizi yasaklayan abartılı endişeli anne modeli.. Var mıdır? Vardır.. Bu anne modeli hem endişeli hem sahiplenmeli model. En zoru😊 Oğlan annesi olarak neyse ki öyle durumlarım yok. Zaten asla fırsat verecek bir oğlum da yok. Bakalım bir gelin adayı olursa nasıl olacağız. Kısmet olursa tabi bu hayat şartlarında...
Evet sevgili okuyucu bir nereden nereye yazımızın daha sonuna geldim. daha da devam edip bambaşka konulara yelken açma kapasitem var şu an ama çay demlenmiş, kahvaltı bizi bekler.
Güzel günler dilerim..
Sürpriz, Müzikli Kahve ..
Hava durumu haberlerinde ve telefona göre salı itibari ile hava kış havası gibi olacakmış. Uyarılar var. İşte çok yağmur, şiddetli rüzgar ve ani ısı düşüşü.
Sabah kalktık hava şahane, mavi gökyüzü, güneş parlak, dal kıpırdamıyor. Kahvaltımızı her zamanki gibi balkonda yapıp, hazırlanıp yürüyüşe çıktık. Malum bu güzel pazartesiyi değerlendirmek lazım madem havalar bozacak.
Sahile indik. Sahil kalabalık, insanlar yürüyüşte, piknikte, kimi balık tutuyor. Biz de biraz yürüyüp yazların vazgeçilmezi çay bahçesine gidip mola verdik. Sabah kahvesi molası. Sahilde tamda Büyük Ada'nın karşısındaki bu çay bahçesi, semtimizin en güzel çay bahçesi bence. Çayı her zaman güzel, bardakları temiz, etrafı da. Self servis olduğu için çalışan sadece bardakları toplamak için geliyor. Hafif bir müzik çalıyorlar. Salkım söğüt , ceviz, ıhlamur ve sarmaşıkların altında nezih bir yer. Bir çok dizinin burada çekilmiş sahnesi de var. Mesela Can Borcu dizisinde handan ile Mehmet burada buluşuyordu:)
Müzik demişken, hani şu meşhur kahve zincirlerinden birinde /ki sadece Kartal'da benim bildiğim üçüncü şubesi açıldı/ Geçen akşam canlı dj performansı varmış. Oğlum'' şaşırdım anne, bangır bangır müzik, elde kahveler herkes cıstak cıstak'' dedi. ''Bir daha da uğramam oraya.''. Disco müziği ve kahveci. Bilemedim . Kahve alınacak onlarca mekan var zaten bizim buralarda. Kahve ekonomisi dönüyor, dediklerinin canlı örneği burada yaşanıyor.
Evet sevgili okuyucu , havamızı aldık,vaktiyle evimize döndük. Bitmeyen ev işleri ile ilgilenip biraz film keyfi yapalım ,diyecekken akşam üzeri kapımız çaldı. Çat kapı gelecek kimsemiz pek yoktur. Varmış meğer. Bizim kız ''sürpriiiz'' diye çıkageldi. Tedarikçisi bu taraflardaymış, dönüşte bize uğramış. Pek mutlu olduk. Diğer evlatta geldi, yemek yedik, sohbet ettik. Akşam evimiz daha bir şenlendi. Hamdolsun..
Bugünlük bu kadar. Sevgili okuyucu,size de güzel sürprizli bir gün olsun
Dişçi..
kısa kısa..
Hele o masmavi deniz yok mu? Üzerinde beyaz köpükler ve beyaz martılar..
🎦Hazır açılışı yapmışken ikinci bir sinema keyfi yapalım dedik. Bizim çevredeki sinemaların tamamı kapanıp pandemiden sonra yeni bir AVM'de yeni sinemalar açıldı. Biz buraya da ilk kez gittik. Kat kat sinema da oluyormuş. Bizim salon 3.kattaydı. Küçücük bir salon ve biz sadece dört kişi ile evde film izler gibi film izledik. Güzel de oldu. Film neydi onu da belirteyim ;OAK CADDESİ'NİN SONU .













.jpg)



.jpg)


















.jpg)





.jpg)



.jpg)

