Bu sabah masmavi gökyüzünde parlak, saydam bir ışıltı göz kırptı bana. Mavi gökyüzünde bir tarafta güneş doğmuş yükseliyor, bir tarafta ay bana bakıyor. Harika görünüyor. Küçülen ama hala şişkin bembeyaz bir ay. Güneşten ışığını almaya devam ediyor. Sanki sabah olduğunu fark etmemiş gibi. Belki de güneşle birlikte bugün mavi göğü süslemek istiyor. Çok güzel çok..
Gözümü alamadığımı fark etmiş midir?. Çünkü bakışıyor gibiyiz ,o kadar karşımda ki. Bana ışığı isim olmuş. Çocukken bazen gece yolculuklarında otobüs pencerelerinden izlerdim, sanki benimle birlikte o da gelirdi. Ay özel, ay güzel, ay da bir mucize değil mi? Olağan gelen ,alışık olduğumuz pek çok mucize gibi. Bu sabahın ilhamı oldu.
Bu sabah başka bir güzellikte, saksıdaki japon gülümün iki çiçek birden açmasıydı. Yapmaz böyle şeyler normalde. Bu sabah eylül karşılaması olarak iki kırmızı gülünü açıvermiş.
Eylül ayına böylece hoş geldin demeli. Blog başlığımı da değiştirdim. O da güzel oldu.
Güzel oldu bu sabah.