bir kaç günlük..

 Bugün haziran ayının birinci günü perşembe. Nihayet benim açımdan mutlu ve telaşeli, ülkem açısından karmakarışık ,gergin,heyecanlı bir mayıs ayını devirdik. Ben kızım sayesinde hayatta oynadığım ya da üstlendiğim  rollerden bir çeşidine daha büründüm, kayınvalide olma yoluna girdim. Çok mutluyum. İnsanı evlatları ile ilgili en mutlu eden olaylardan biriymiş. Zaten anne olduktan sonra, sanırım en mutlu ve en mutsuz olduğum anlar hep çocuklarımla ilgili. Kendimle ilgili olanları çabuk atlatıyorum, hüzünlerim, duygu dalgalanmalarım, öfkelerim gelip geçiyor ama en çok çocuklarımla ilgili olanlarda sarsılıyorum,kafama takıyorum  ya da coşuyor, seviniyorum. Belki normali bu belki benimki anormal..


****

Dün öğlen yemeğe çıkalım dedik ,bir yağmur bir yağmur, oturduğumuz mekandan kalkamadık adeta. sonra tam arkamızdaki masada youtube dan takip ettiğimiz Haluk Özdil'i gördük . Onlarda ailece yemekteydi. Kalkarken selam verdik, ne kadar hoş ve samimi ,biraz da şaşkın karşıladı. Sanırım kendisi de nasıl takipçileri olduğunu merak ediyordur:) İşte eşimde onlardan biri, sıkı takipçisi:)

Yediğimiz yemek biraz soğuk geldi fakat lezzetliydi, hani çıkarmışlar ama garson beklemiş tezgahta bizim masaya gelebilmesi için, gibi. Hesabı öderken bunu da ilettik kendilerine. Aman efendim hiç bu kadar ilgili bir işletmeci görmedim, adam çırpındı, yok yenisini getirteyim, yok şöyle, yok böyle. Hemen bize çay söyledi ki yemek üstü çay ikram edilen bir yer asla değil. Çıkarken kapıya kadar uğurladı. Şaka değil bu, şaşırdık! 


*****

Kurak Günler filmini izledim. Konu güzel, oyuncular, çekilen yerler güzel ,sade seyirci olarak beni mutlu etti, tabii bir çok ödül sahibi bir film. Lakin o sonu açık, konusu bitmemiş, yarım kalmış hissi yaratan filmleri hiç mi hiç sevmiyorum. Benim hayal gücüme kalmışsa son baştan da ben hayal edebilirdim konuyu, etmedim, sonunu niye edeyim. Seyirci olarak sonu olmayan filmlere 'sinir' oluyorum.


*****

Erikler kirazlar pazarda boy göstermeye başladı çoktan. Domatesler tadını buldu artık, yaz sebzeleri tezgahlarda sıra sıra dizili. Havalar ısınmasa da yaz geldi dedirtiyor artık ağız tadımız. Fiyatları için artık ahlanıp  vahlanmayacağım, herkese ne ise bize de o, madem ki yüzde elli iki bu düzenden memnun, e ben de memnunum o zaman..

*****

Elveda Haziran isimli bir romana başladım. Sarah Jio'nun .Baştan sarmadı diyebilirim. Çok sıradan, çok işlenmiş, öylesine bir aşk kitabı gibi. Onun için yavaş gidiyor.Umarım temmuza kalmadan bitiririm Elveda Haziran'ı.  Bazı romanları hemen bitmesin diye sindirerek okurum. Bazılarını heyecandan hızla bitiririm, bu ikisinden de değil. Şöyle güzel bir aşk romanı okumayalı epey oldu, var mı acaba?



*****


iki arada..

Yıl 1999 ,aşağıda resmi görülen apartmanın üçüncü katına taşınalı bir yıl kadar olmuştu. İlk kez kendi evimizde oturacak, kira derdi düşünmeyecektik. Üstelik apartmanımız annemlere komşu, onların tam karşısındaydı. Gönlümüze göre dayayıp döşemiş, güzel günler geçirmeye başlamıştık. Sonra,  o unutulmaz gece geldi çattı. Sıcak mı sıcak  ağustos ayının, bir salı gecesi ,ayın on yedisi büyük Marmara depremi oldu,biz bu evdeydik. Apartman baya sallandı, gıcır gıcır öttü, ses hala kulağımda lakin bir bardağımız bile düşüp kırılmadı. Sokağımızda hiç bir evde hasar olmadı, şükür. Yine de günlerce arabalarda uyuduk, sonra mecburen evlere girdik yeniden. Zaman geçti bir kaç yıl sonra  yaşadığımız bu evden taşındık ,başka başka nedenlerle. Evimizi de önce kiraya verdik,bir süre öncede sattık. Sattığımız zaman bir pişmanlık duymadım değil. Hele ki şimdi ev fiyatları böyle artınca. Ama mecbur olunca gereken yapılıyor. 
Şimdi öğrendim ki ;Güneydoğu depreminden sonra beklenen İstanbul depremi nedeniyle , malum herkes binasının sağlamlığını ölçtürüyor. Bizim eski evde oturanlar da test yaptırmışlar binaya , ne yazık ki bina çürük çıkmış, bağlantı yerleri kötü durumdaymış hem de ilk yapıldığı andan itibaren. Şansa yıkılmamış belki de. Şimdi komşular taşınma telaşında, Kartal'da yıkılmaya başlayan pek çok bina gibi eski evimiz de  yıkılacak. Çok üzücü gibi görünse de  değil, zamanında tedbir alınmış olacak böylece. Ama tabi ki sakinleri karışık günler bekliyor. Şu an oturduğumuz sitede de deprem dayanıklılığı için test yapılması konusunda şirketlerle görüşmeler yapılıyor.Yönetenler iktidarı muhalefeti ile seçim telaşında lakin insanların özellikle İstanbul'da yaşayanların aklının bir köşesinde yer etmiş deprem gibi büyük bir sorunu var. Çoğu kişi oturduğu yeri sorguluyor, ölçtürüyor, sağlamlığını araştırıyor. Bilmiyorum şu an oturduğumuz binada sonuç ne çıkacak?  Sağlam çıksa ne derece güveneceğiz, çürük deseler ne yapacağız??
Depremi unutmayalım..