KARTALISEVİYORUM etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
KARTALISEVİYORUM etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster

İstanbul'un balkonu,

Yakacık , Kartal'ı tepeden gören konumu, yazın püfür püfür havası, Bizans dönemine kadar uzanan tarihi, Ayazması, bir zamanlar şırıl şırıl akan memba suları ile ünlü, doğa harikası bir yer. Manzarasından dolayı İstanbul'un balkonu diyede adlandırılır. İstanbul'da yerleşim yerlerine yakın son kalan yeşil yerlerden biri Yakacık. Betonlaşmadan nasibini almaya başlasa da yine de Kartal'ın en sakin , nezih ve yeşil yerlerinden biri. 
Ayazma 'da eskiden meydandaki koca çınarın altında şarıl şarıl memba suyu akan bir çeşme vardı. Henüz içme sularının damacanalara girmemiş olduğu  zamanlarda ,yakından uzaktan gelen herkes, içme sularını Yakacık'taki bir çok kaynak suyundan bidonlara doldurmak suretiyle evlerine taşır, bu suları içerlerdi. Yakacık suyu ile yapılan çayın rengine ve tadına doyum olmazdı.Rahmetli dedem ve anneannemle, dedemin süt mavisi otomobili ile bidon bidon su taşıdığımızı hatırlarım.Su almak bahanesiyle gidilen Yakacık Ayazma meydanındaki çay bahçelerinde de bir çay molası verilmeden dönülmezdi tabii.Semaverle gelen çaylar ne tatlı gelirdi. 
Şimdi tabii ki o kaynak suları kurudu gitti. Lakin yemyeşil ulu çınarlar yerli yerinde. O ağaçların altında oturup, bir çay kahve içmek çok huzurlu, çok zevkli.







Üstelik bu cay bahçeleri ,odun fırınlarında harika pide ve lahmacunlar pişiriyorlar, bazıları kendin pişir kendin ye tarzı çalışıyor, etini mangalını yapıyor. Manzara eşliğinde karnınızı bir güzel doyuruyorsunuz.



Güzel ilçemin güzel Yakacık'ı Anadolu yakasında hep aynı yerleri  ve AVM'leri gezmekten bunalan, değişik yerler görelim diyenler için biçilmiş kaftan adeta.
Üstelik İstanbul'da uzun yıllar boyu faaliyet gösterebilen mekan sayısı kanımca çok fazla değildir, saysan sayılır belki de.Tabelasında; Kuruluş yılı 1933 yazan Ayazma Çay bahçesi bunlardan biri.Yanındaki Çınar Çay bahçesi keza uzun yıllar önce kurulmuş. Bunca yıldır faaliyet gösteren  yerlere meraktan bile gelinebilir.
Yolu bizim güzel Kartal'ımıza düşenlere, hafta sonu için benden bir öneri olsun Yakacık Ayazma. Hava soğuk ve gri ama gezilmeyecek kadar değil.
Ağız tadı yerinde, mutlu bir hafta sonu diliyorum herkese..

İDO Kartal iskelesi

Yaşadığımız yeri elbette seviyorum, ne de olsa doğduğum yer.Uzun yıllardır buradayız.Sahilimiz ,bence tüm İstanbul sahillerinin arasında en güzellerinden biri hatta üst sıralarda denilebilir.Çünkü tam karşımızda Adalar var.
Eski yıllarda Kartal ,deniz ulaşımın en çok olduğu yerlerden biri idi. Benim küçüklüğümde Yalova-Kartal arasında kocaman arabalı vapurlar çalışır, karşıya geçişler meydandaki iskeleden yapılırdı. Sonra  bizim Kartal meydanından sahil yolu geçince,arabalı vapur iskelesi Eskihisar tarafına taşındı.
Ancak İDO'nun küçük bir iskelesi kaldı.Yalova'ya giden deniz otobüslerinin seyrek de olsa seferleri vardı.Biliyorsunuz İstanbul'un her yanı deniz ve ben deniz ulaşımının artmasından ,insanların püfür püfür iyot kokulu deniz havasını alarak seyahat etmesinden yanayım.
Neyse efendim bu bizim İDO iskelesi , sanırım bir yılı geçti, bir gün kapandı.
Aşağıdaki gibi de bir pano asıldı kapısına.
Bizim Bursa'ya gidip gelen bir öğrencimiz olduğundan bu iş bizi ilginlendirdi tabii ki. Yaşadığımız yerden Yalova'ya geçme imkanı varken, bu imkan yıllardır ilçeye hizmet olarak sunulmuşken, şimdi trafik olduğu saatlerde onbeş yirmi hatta daha uzun sürelerde gidilen Pendik'teki terminal kullanılacaktır.
(İskele yerine terminal kelimesinini kullanılmasıda tuhaf,iskele deyin liman deyin.
Terminal nedir? Otobüs terminali, uçak terminali  olur, Pendik terminali nedir?)
Neyse tadilat olacağı için ,yapılacaktır, diye bekledik. Aradan günler, aylar,
mevsimler geçti.
Tık yok.
Aynı tabela duruyor, içeride bir inşaattır, bir düzenlemedir ,hak getire.Yok.
Hatta simitçi tezgahı bile yan tarafta toz tuttu, öylece duruyor.
Bizim çocuk gelip gittikçe Pendik iskelesinden arabalı vapurla, pardon(hangi yüzyıldan kaldıysam) Pendik terminalinden ''hızlı feribotla'' gidip geliyor.
Geçen iskelenin hemen yanında çay bahçeleri var.Orada çay içicez,hava
pek güzel.İDO'nu önünden geçiyoruz.Baktık tabela hala duruyor.
Dur bir Belediye'ye soralım dedik, sosyal meydadan yazdığım mesaja Kartal Belediyesi hemen cevap verdi;
-Bizim konumuz değil, Beyaz Masa'ya iletin,bu konu ile İDO kurumsal ilgilileniyor.İDOKurumsal özel bir kurum, her kurum ayrı kanunlarla idare edilir,biz karışamayız vs.vs.
Pek şaşırdım!
Hemen ardından Beyaz Masa yazdı, sorumu dikkate almışlar;
-Konu İDOKurumsal ile ilgili..
Pek şaştım!
Hemen akabinde İDOKurumsal yazdı;
-Kartal iskele alanı İstanbul Büyük Şehir Belediyesinde onay aşamasında bulunan sahil düzenleme çalışmaları kapsamında yenilenecek.
Sahil düzenleme projesi, İBB Alt Yapı Projeler
müdürlüğünce yürütülmektedir.
Sonra en son Beyaz Masa yazdı,
-Konu İDOKurumsal ile ilgilidir vs. vs.
Bu cevaplarla anlayacağımızı anladık.

Bizim fincandaki kahve falında
 üç vakte kadar mı, beş vakte kadar mı bilmem ,
bu sahilde birşeyler olacağı çıktı.
Biz ne zaman deniz ulaşımı başlayacak derken,
bir de sahilimizi doldurup,
bizi denizlerden iyice uzaklaştırmayı düşündüklerini öğrendik.
Demek ki o zamana kadar da, 
bu  iskele ''terminal tadilatta ''tabela yazısı
aldatmacasıyla , kapalı kalacak..

(attığım taş suya düştü..)


Duyarsızlık..

Öylesine tembel takıldığım günlerde olan bazı şeyler dürtüklüyor yazsana diye.
Yazasım yok oysa. Yılın son haftasına girdiğimizden mi nedir
böyle bir hüzün kaplamış durumda beni.
Ondan mütevellit arkadaş, dost meclislerinde dolanıyorum.
Elim kaleme daha doğrusu klavye tuşlarına gitmiyor. Bir de kitaplarım var,
en büyük kaçamak kapısı, aç gir içine sevdiğin bir kitabın, ruhun dolaşsın dursun.
Akşamları dersen dizilerimiz var, sağolsun.Neredeyse her bölümü sinema filmi ile yarışır uzunlukta.  Mutfaklada aramı soğuk tutuyorum.Neden? Çünkü diyet yapıyoruz
neredeyse üç aydır, iyide yol katettik, sağlık için az ve öz yemek konusunda direnmekteyiz
canısıyla.
İşte böyle takılırken emekli modunda, sitenin kapısında 
kenarları bantla yapışmış bir duyuru gördüm.
''İlçe Kent Konseyi sitemiz F salonunda Çevre ve mahalle sorunları  ile ilgili bir toplantı
düzenlemiştir, cumartesi günü falan saatte '' diye.
Ne güzel ,dedim. Bizim yaşadığımız site150 dairelik kocaman bir yer.
Mahalle gibi ki şimdi İstanbul'da pek çok yerleşim yeri bu şekilde,
yüksek binalı mahalleler  gibi zaten.Pek çokda sorunu var semtimizin,
konuşup, bilgilenmek, sorunlarımızı iletip çözüm aramak için bir sivil toplum örgütlenmesi,
bir platform kapımıza geliyor.
Gün geldi çattı. Biz gittik, sağolsun İlçemiz Kent Konseyi  üyeleri gelmişler,
bizim onlara açtığımız salonda güzelce hazırlanmışlar.
Lakin koskoca 150 daire, en az iki kişi desen, üçyüz kişiden gelen ,ilgilenen,
bir ne konuşulacak, diye merak eden kişi sayısı..söylüyorum;
 iki elin parmakları kadar ya var ya yok.
Şaşırıp kaldık. Günlerdir asılı duyuru, facebook  gurubundan yapılan çağrılar
 hiiç bir işe yaramamış.
Kimse evinden çıkıp, bir asansör mesafesindeki toplantıya gelememiş.
Nasıl duyarsız , ilgisiz, meraksız bir toplum olmuşuz.
Herkes bir bananecilik batağına düşmüş. Hiç mi sorununuz yok,
konuşup paylaşmak çözüm aramak istemez misiniz? Günler uzun ,bir iki saat ayrılabilirdi.
Site adına üzüntü duyduk.
İlçe Konseyi gelen nadir sayıda konuğuna
Şehir Hastaneleri ile ilgili oluşacak sorunlarla ilgili bilgilendirme yaptı
başka bazı sorunlara değindi ve yine yeniden gelebileceklerini belirterek
toplantılarına son verdiler.
Bizler kendi adımıza onlarla tanıştığımıza memnun olduk. Sivil örgütlenmeler çok önemli.
Bu tip biraraya gelmelerle devletin ilgilenmediği, görmediği ufak ama
yaşanılan çevre ile ilgili büyük sorunlara dikkat çekilebilir,
çözüm arayışlarına girişilebilir, sosyal yardımlar ,kültürel faaliyetler yapılabilir.
Ama önce insanımız biraz ilgi gösterecek, sorunları görecek, duyarlı olacak.
Hiç bir şey yapamasak bile dinleyecek, merak edecek,etrafımda neler oluyor diyecek.
Bu yapılan toplantıda da aklıma ,dinlediklerimden ziyade ,
insanların umursamazlığı takıldı.
Katılım çok olsa, biraz duyarlı olsaydık, güzel yaşamın kapısını aralamak için biraz çaba
gösterseydik ,diye düşündüm.
inanın zaman çabuk aksa da,
içine pek çok şey sığdırılabileceğimiz kadar esnektir.
İşte böyle bir haftasonu geçti benim buralarda.
 

Bir bardak çay ve  bir yeni yıl dileği ile nokta koyayım;
 
2018 yılında ,yaşadığımız mahallelerde ki sorunlara, daha duyarlı olmamız dileğiyle.
 

moda vapuru..

Eski çamlar bardak oldu
😉eski vapurlar da dükkan!!
Kartal sahilde yanaşmış kimbilir zamanında kimleri taşımış ,son seferini yapıp emekliye ayrılmış
bu şehir hatları vapurunu mağaza haline getirmişler;
 Ayakkabı, kazak, eşofman, çanta ne arasanız var.


 Belki başka iskelelerde demir atmıştır, ben ilk gördüm. Bir zamanlar Kartal iskelesinden arabalı vapurlar kalkardı Yalova'ya.Şimdi iskeleden sadece( seyrek seferli )deniz otobüsleri çalışıyor.
Herhalde atıl kalmasın diye bu işe ayırmışlar iskeleyi.
Buz gibi soğuk havaya rağmen gelen giden yolcuları,
aman pardon efendim müşterileri var  vapurun..İlginç olmuş.

bir hoş seda imiş..


Bu kartpostalı görünce hele birde annem dahil doğma büyüme Kartallı
olunca  hey gidi Kartal'ım hey diyesi geliyor insanın, rıhtımında çay bahçeleri
sahilinde kayıkların bağlı olduğu, arabalı vapurla Yalovaya seyahat edilebildiği,
trenlerin Haydarpaşa'ya ya da Anadolu'ya gidip gelirken mola verdiği istasyonu,


İstanbulluların da yazlık olarak tatile geldiği , denize girilebilen plajların sıra sıra olduğu Kartal.
Düşündümde  benim bildiğim Belediye plajı, Nizam pilajı, Kum plajını sayıyorum birde
sıra sıra devlet kurumlarının kampları; Sigorta kampı, askeri kamp, ptt kampı, su işleri kampı
hepsi sahile sıfır dizili,Dragosa kadar..
Deniz desen billur gibi, sırf kum..


Sahilde evlerin çoğunun kayığı vardı, açılıp biraz derinlerde denize girilebilirdi.
Semtin biraz dışarısı ise bağlık bahçelik bostanlık, zeytin ağaçları, incir, cevizler.
Kuyulardan serin buz gibi sular..
Vallahi kendim yazarken bile imrendim ,
hayal mi bu diye düşünmedim değil , ne güzelmiş  Kartal..
Aslında herşey ilk kartpostalda görünen o sipsivri bina ile başlamış.
Devlet Hastanesi.
Tren istasyonunun hemen yanında. İlk yapıldığında yük trenleri
geçerken sesten hastalar nasıl duracak, diye tartışılmıştı, çok yüksek denmişti,
sokak arası denmişti, denmişti.
Şimdilerde  dönüşüme girdiği söylenen Kartal aslında yıllar yıllar önceden beri
taş ve betona dönüşmüş meğer, ruhumuz bile duymamış
daha da dönüşecek bir şey bulmuşlar.
Zaten kaybettikleri güzellikleri arar gibi de bir halleri yok dönüşüm diyenlerin.
     İşte eskiden deniz olan şu yukarıdaki sahilin son hali;
 
İstasyon yok, yıkıldı,Marmaray yapılacak diye,3-4 yıldır ses yok,
arabalı vapur kaldırıldı, şimdi sadece ufak bir İDO iskelesi var ki o da en ufak
bir hava olayında sefer iptali yaşıyor.
Plajlar kamplar yok oldu, zaten girecek temiz deniz de yok ya.
 
Tabii ki yenilensin ama neden ''varolanı'' koruyup geliştirip yanına ilave
yapmak varken, ''yok edip'' yenisini yapmaya çalışırız ki..
Şu an elimizde ne var derseniz;
heryer  bina, her köşe inşaat, neyse işe yarar
bir sahil yolu, parklar bahçeler , sahilde mangal yapanlar,
manzara bu kaldı.

öncesini yaşamayanlar , sonradan göçenler için sorun yok da
bizlerin gözleri arıyor işte ...